Bestuur Stichting Winstuitverlies
H.J. (Henk-Jan) Koetsier, voorzitter
In 1992 kreeg ik de boodschap dat ik lymfklierkanker (Stadium IIb) had en werd behandeld met radiotherapie (Mantelveld – deels omgekeerde Y). Het jaar erop in 1993 had ik een recidief en moest ik behandeld worden met chemotherapie (MOPP-ABVD). In 1997 werd ik lid van de Hodgkincontactgroep en deed daar de positieve ervaring op met lotgenotencontact. Wat voor mij ontbrak was de boodschap van dé Troost in leven en sterven, een leven met de HEERE. Dat bracht mij ertoe in 2010 een bijeenkomst te organiseren voor lotgenootschap voor degenen die steun zochten met elkaar rond de Bijbel, het Woord van God. Gestimuleerd door de positieve reacties van de aanwezigen heb ik met hulp van een viertal anderen de Stichting Winstuitverlies opgericht, waarvan ik tot op dit moment met veel passie als bestuurslid voorzitter ben.
J. (Jan) van Ooijen, penningmeester
In januari 2017 kreeg onze oudste zoon de ziekte acute myeloïde leukemie AML. Na een heel zware weg van kuren en een stamceltransplantatie is hij hieraan in januari 2018 overleden op de leeftijd van 36 jaar. Hij liet een weduwe met 5 jonge kinderen achter. Hoewel de weg van een kankerpatiënt een éénmans-pad is, hebben we dat toen intens meebeleefd en daarna het diepe gemis moeten ervaren. Toch niet zonder de troostrijke wetenschap dat hij na een diepe strijd een goede ruil mocht doen. In 2022 zijn we voor het eerst naar de contactdag van Stichting Winstuitverlies geweest en heeft één van onze dochters het jongerenweekend bijgewoond. Op deze wijze kwam er contact met het bestuur over de vacature penningmeester en heb ik mij beschikbaar gesteld. Financiën is in het dagelijks leven mijn vak, zodat dit wel leek te passen en ook enige bestuurlijke ervaring was mijn niet vreemd. In de contacten tijdens de bijeenkomsten met mensen die met kanker te maken hebben (hadden) of familieleden daardoor verloren, is mij duidelijk geworden dat het bijzonder waardevol is om samen rondom Gods Woord ervaringen te delen. Dat kunnen diepe ervaringen van lijden, pijn en verdriet zijn maar ook van de Enige Troost zoals beschreven in vraag en antwoord 1 van de Heidelberger Catechismus. Zo hopen we middels het werk voor de Stichting iets te mogen bijdragen.
M.G. (Gerdien) Otterspeer, secretaresse
In november 2011 ben ik betrokken geraakt bij Winstuitverlies door de ziekte van mijn moeder. Niet zo lang daarna ben ik secretaresse geworden van de stichting. In het dagelijks leven werk ik als praktijkondersteuner somatiek in de huisartsenpraktijk voor mensen met een chronische aandoening. Vanuit mijn persoonlijke betrokkenheid, maar ook vanuit mijn kennis en ervaringen als verpleegkundige wil ik mij graag inzetten voor Winstuitverlies. Ik ervaar de contacten als heel waardevol en bewaar hele goede herinneringen aan de jongerenweekenden waar ik bij was. Winstuitverlies biedt mij de mogelijkheid om heel bewust stil te staan en na te denken wat het betekent dat de ziekte kanker in mijn leven, in ons gezin gekomen is. Ook na het overlijden van mijn moeder biedt Winstuitverlies steun om dit ingrijpende verlies te verwerken. Door mijn plek in het bestuur hoop ik anderen die te maken hebben met deze ingrijpende ziekte tot een hand en een voet te kunnen zijn.
G.P. (Trudy) de Haan-Rikkers
Bij mij is in 2014 borstkanker vastgesteld op 43-jarige leeftijd. Dit is onder Gods zegen genezen met chemo- en immuuntherapie, gevolgd door een operatie. Mijn man raakte eind 2022 verlamd aan het onderlichaam. De oorzaak was een in het ruggenmerg uitgezaaide tumor van prostaatkanker. De verlamming is wonderwel hersteld, hij kan weer lopen. De kanker wordt onderdrukt met hormoontherapie, met tot nu toe goed effect. Ik ben geboren in 1970 en in het dagelijks leven werkzaam in de gezondheidszorg als physician assistant. Begin 2024 heb ik de switch gemaakt van het laboratorium naar de ouderengeneeskunde. De levenslessen die we geleerd hebben door verlies van gezondheid van jezelf en van je dierbare, roepen herkenning op in de zorg voor de ouderen in het verpleeghuis en hun familieleden. J.C. Ryle beschrijft in zijn ‘Christen-zijn in het dagelijks leven’, een hoofdstuk over ‘ziekte’. Daarin wijst hij op de bijzondere verplichtingen die het bestaan van ziekte voor elk mens met zich meebrengt. Namelijk: 1) zodanig te leven dat hij voorbereid is om God te ontmoeten, 2) u erop voor te bereiden de ziekte geduldig te dragen, 3) de bereidwilligheid om met uw medemensen mee te voelen en die te helpen. Vanuit deze gedachte hoop ik bij te dragen aan de doelstelling van de stichting Winstuitverlies. Om, zoals Ryle zegt, te helpen bedenken hoezeer christenen God kunnen verheerlijken in tijden van ziekte en zich in alle rust toe te vertrouwen aan Gods handen, ziende op de Heere Jezus, de Man van smarten.