Graag breng ik de uitgave van Stichting Ik koester onder de aandacht. Het is bedoeld als een afscheidsdagboek bij de laatste levensfase van een dierbare. Dit waardevolle invuldagboek met linnen omslag en mooie illustraties ziet er verzorgd uit.

Het biedt aan de rechterkant ruimte om te schrijven over bijzondere, mooie en moeilijke momenten. Op de linkerpagina is er regelmatig ruimte om foto´s toe te voegen of persoonlijke gedachten vast te leggen. Het dagboek is behulpzaam om in een intense periode stil te staan bij je emoties en gedachten. Met vragen en suggesties wordt je geholpen om stap voor stap dingen vast te leggen.

Je merkt dat dit boek is ontstaan, zoals ook te lezen is op de website van Ik koester, vanuit persoonlijke ervaring. Uit een gemis aan een plek om gedachten en gevoelens een plek te geven. Het is met veel zorg en aandacht samengesteld om anderen te helpen in één van de moeilijkste periodes in hun leven. Daarnaast gaat de winst van het dagboek naar hospices of andere instellingen die mensen ondersteuning bieden in de laatste fase van hun leven.

Voor mijzelf is het inmiddels al meer dan tien jaar geleden dat ik afscheid moest nemen van mijn moeder. Bepaalde beelden en momenten blijven op mijn netvlies staan, maar het gebeurt me ook regelmatig dat ik me afvraag, hoe was het ook alweer? Ik maakte kort na haar overlijden een fotoboek over ons leven als gezin vanaf het moment dat ze ziek werd tot en met haar overlijden. Hierbij schreef ik korte stukjes, een verslag vooral van de feiten, het verloop van de behandeling en ziekte. Ik nam het bijvoorbeeld mee naar het jongerenweekend van Stichting Winstuitverlies om ‘mijn verhaal’ te kunnen delen, haalde het tevoorschijn bij een pastoraal bezoek en voor mijn broer was het fijn om dit met zijn vriendin te kunnen kijken.

Het is in de periode van mijn leven waarin ik de waarde aan het ontdekken ben van het schrijven over mijn emoties en gedachten, dat dit invuldagboek mij onder ogen komt. Al bladerend door deze uitgave dacht ik, wat had het waardevol geweest als ik destijds dit had kunnen invullen. Ik merk dat de vragen me terugbrengen in gedachten naar die tijd. Herinneringen boven brengen, waar ik me niet meer zo bewust van was. En ergens kriebelt het, invullen kan nog steeds…

Van harte aanbevolen!

Voor meer informatie www.ikkoester.nl

Gerdien Otterspeer