In het programma ‘Klok en Klepel’ werd Henk-Jan Koetsier, voorzitter van de Stichting Winstuitverlies, geïnterviewd door Kors Fahner.

Het interview werd uitgezonden in zendtijd voor kerken bij Radio Nunspeet op 20 september 2022 en is hier te beluisteren.

De vakantie ligt weer achter ons. Het ‘gewone’ leven wordt weer opgepakt. Op het moment dat ik dit schrijf, zijn de scholen in mijn regio weer begonnen. Ineens zijn de contacten er weer met de juf/meester, ouders en andere mensen die je wekenlang niet gezien of gehoord hebt. Regelmatig klinkt dan ook de vraag: En… goede vakantie gehad? Tja, alle antwoorden die ik in gedachten al gemaakt had, zijn weggezakt. Hoe zal ik er ook woorden aan kunnen geven… wat zal ik daar toch op antwoorden? Het makkelijkste antwoord is: ja hoor! Dan ben je van verdere vragen af, maar mijn gedachten vinden dit toch echt te kort door de bocht. Het voelt niet goed, niet compleet. Zeker was het in meerdere opzichten fijn dat het vakantie was. Voor mij had deze vakantie iets weg van een ontdekkingsreiziger. Ergens naar toe gaan en totaal niet te weten hoe dat zal gaan en wat het met je zal doen.

Mijn doel voor deze vakantie was gericht op mijn dochter… als zij maar een fijne en leuke vakantie had. Niet te veel belemmerd door het feit dat ze geen papa meer heeft en dat haar mama eigenlijk helemaal geen energie heeft om iets te ondernemen. Toch worden er plannen gemaakt én uitgevoerd. Zo begonnen we met een weekje op de camping. Voor ons beiden een hele onderneming, want dit hadden we nog nooit gedaan. Dankzij een lieve vriendin werd dit zomaar mogelijk gemaakt! En ja, dan zit je daar ineens. Dochterlief vermaakt zich super goed! Heeft het enorm naar d’r zin…. Doel behaalt!

Maar toen kwam mijn stuk de aandacht opeisen. Daar zat ik, op een camping, zonder Wim. Wat heb ik hem intens gemist die week, maar ook besefte ik … mét Wim had ik daar nooit gezeten. Ik kwam erachter dat ik nieuwe en andere keuzes aan ‘t maken was, dan die ik samen met Wim gemaakt zou hebben. Dit was zo’n heftige emotionele ontdekking voor me. Terug naar de vraag of ik een goede vakantie heb gehad…. Dan zeg ik nog steeds ja, maar dat is zeer onvolledig. Ik heb ook nog nooit zo’n eenzame vakantie gehad, zo vol gemis van Wim. En toch was het ook goed, omdat ik zoveel nieuwe elementen ontdekt heb in het rouwproces. Het sterven van Wim heeft me niet alleen gedwongen om mezelf te herpakken en door te leven, al was het alleen maar voor onze lieve dochter. Tegelijk is het een opnieuw uitvinden van mezelf. Wie ben ik zonder Wim… En daar ben ik voorlopig nog niet mee klaar. Want hoe dan ook… de relatie of mijn verwantschap met Wim verandert niet, maar door zijn sterven verander ik zelf wel. Rouwen is daarom uiteindelijk het verwerven van zelfkennis.

Wat zou het groot zijn als we op deze manier nog eens mochten gaan rouwen over onze relatie met God. Wij hebben Hem zelf verlaten, maar hoe werkzaam zijn we om in deze verticale verhouding zelfkennis op te doen. Horizontaal loopt alles dood, maar verticaal is het Leven. Dat wens ik mezelf en ieder ander die dit leest toe.

Lenie Klop-de Pater

Of gij al buigt’ op beide knieën.
En of uw lippen zich bewegen.
Daar wordt geen zegen door verkregen;
De Heer’ wil ’t hart gebogen zien.

Een stille zucht, een stille traan
Is meer dan offers en gebeden;
Hebt gij geleden en gestreden.
De Heer’ zal ’t zuchtend hart verstaan.

Buig dus, o God! ons harte neer.
Leer onze ziele tot U smeeken.
Wat aan ons spreken moog’ ontbreken.
Dat geve ons Uw genade, o Heer’!

J.P. Heije

Wat God doet, is welgedaan.
Ei! Zingt dit vrij , mijn harte!
Al moet ik langs de kruisweg gaan,
De kruisweg is de hemelbaan:
De Hemel kent geen smarte.

Gewis, de roe, die mij kastijdt,
Is in de hand mijns Heeren,
Die roe heeft ieder kind verblijd,
En, schoon zij ’t vlees soms openrijdt,
Het zal de geest niet deren.

Een bastaard waart gij zonder ’t juk,
Nu zijt ge een van zijn kind’ren,
Daarvan is ’t teken kruis en druk,
En uit die druk rijst uw geluk,
De voorspoed zou dat hind’ren.

Ei! wend het naar uw Heiland heen,
En knelt het, ga ’t Hem klagen;
Gij draagt het kruis toch niet alleen:
Hij zendt Zijn Engelen om u heen,
Hij zelve helpt u dragen

Hoe meer geloof, hoe minder last:
Veel kruis brengt veel genade;
De roede sla, de liefde wast,
Zó houdt gij Vaders hand meer vast,
En neemt Hem meer te rade.

Houd goede moed, het kruis is goed,
Het leert u dagelijks sterven;
Meer dierbaar wordt u ’t Heilands bloed,
Hoe meerder zuivering van ’t gemoed,
Hoe minder u af zult zwerven.

Hoe zwaarder kruis, hoe schoner loon,
En heerlijkheid naar ’t lijden,
Op moeilijk’ arbeid ’t heerlijkste loon,
Van ’t kruis stijgt u ten Hemeltroon,
Op schreien volgt verblijden,

Welaan mijn ziel! Het ga zo ’t wil,
Laat Vader voor u zorgen,
Wat baat u onwil en bedil?
Uw hulp spoedt aan, ei! wacht, wees stil,
Haast daagt de blijde morgen!

Doe morgen, ja! Hij komt gewis,
En – weg is al het duister,
En helder wat nu donker is,
Wat ween ik dat ik ’t licht nu mis,
’t Zie ’t haast in volle luister.

Wat God doet, ’t is welgedaan,
Ei! zing dit luid mij harte!
Al moet ik langs de kruisweg gaan,
De kruisweg is de hemelbaan:
De Hemel kent geen smarte.

Dr. H.F. Kolhbrugge

Dit gedicht van de hand van dr. H.F. Kolhbrugge stuurde hij aan zijn broer Jacobus, toe hij in het ziekenhuis lag e veel lichamelijke en geestelijke zorgen hem drukten – uit Schriftverklaringen deel 1

Gideon krijgt een onverwacht bezoek. En dan nog wel van de Engel des Heeren. Deze komt als Gideon alléén is. Zo doet de Heere dat overigens vaak. En al zou dat zijn in een volle kerk, dan heb je toch de indruk dat je alléén in de kerk zit. De Engel zegt: “De Heere is met u, gij strijdbare held”. Strijdbare held? Ik? Gideon gaat hier eigenlijk niet op in. Hij zegt: “Als de Heere met ons geweest zou zijn, dan zou ons dit alles niet zijn overkomen”.

Nu komen we op een punt dat misschien voor u en jou herkenbaar is. Als de Heere nu echt gewerkt had in mijn leven, dan zou mijn leven nu toch niet zo overhoop liggen, na de diagnose? Als het woord uit Zijn Woord, dat toen zo krachtig in mijn hart geklonken heeft, nu echt van Hem geweest zou zijn, dan zou ik hier nu toch niet zo hulpeloos en uitgeput op bed liggen?

Wat doen we dan? We trekken conclusies uit de omstandigheden. En dat is best gevaarlijk. Want als wij, mensen, conclusies gaan trekken, dan is het maar net de vraag door wie wij ons hebben laten leiden in het trekken van deze conclusies. En dan moeten we bedenken dat juist als alles tegenloopt, satan erbij is om conclusies te trekken. “Dit is een straf van God over je zonden.” Of: “Zo’n diepe weg gaat Hij echt niet met Zijn kinderen.”  De satan vergeet iets, namelijk dat het ene het andere niet uitsluit. Als de Heere spreekt: “Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn; en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen”, dan wil dat nog niet zeggen dat het water niet tot aan de lippen kan komen. Of als de Heere spreekt: “Ik ben met ulieden al de dagen tot de voleinding der wereld”, dan sluit dat niet uit dat er ook nachten zijn.

Zorgvuldig lezen en voorzichtig zijn met het trekken van conclusies is dus belangrijk. Bij dat lezen hebben we dus wel het licht van de Heilige Geest nodig. Die alléén kan het juiste licht doen vallen over de weg die de Heere met ons gaat. Maar soms behaagt het Hem om het schemerdonker te houden, of soms wel eens heel erg donker. Juist dan zijn we geneigd om aan het redeneren te gaan. Het is ons zo eigen. Alleen de Heilige Geest kan ons dit afleren. Hij is het, van Wie wij in Psalm 51 zingen: “Die kan alleen op het rechte spoor mij leiden.”

En voor wie door Hem geleid wordt geldt: “Schijnen mij Uw wegen duister…eenmaal zie ik al Uw luister, als ik in Uw hemel kom.” Aldaar zal geen nacht zijn. Redeneren heeft daar opgehouden. Concluderen ook. Hoewel, als er dan nog één conclusie getrokken zal worden, is het deze: “Dat ik hier gekomen ben, dat is door U, door U alleen, om het eeuwig welbehagen.”

L. Huisman

Deze lezing ‘Pastoraat na verlies’ heeft Erik-Jan Verbruggen gehouden op de Toerustingsavond voor ambtsdragers / pastoraalwerkers op d.d. 17 en 24 juni 2022.

Zijn de presentatie ‘Pastoraat na verlies’ van Erik-Jan Verbruggen, behorend bij deze lezing, kan hier bekeken worden.

Stellingen-en-vragen-gezamenlijk-voor-ambtsdragersbijeenkomst-versie-voor-website

20220624-Pastoraat-na-verlies-presentatie-Erik-Jan-Verbruggen

Presentatie-samenvatting-onderzoek-Pastoraat-na-verlies-17-en-24-juni-2022-website