In het ziekteproces van mijn man, hebben we ons dochtertje van 6 jaar altijd direct verteld wat we zelf ook wisten. Hoe hartverscheurend om eerst in de spreekkamer van de arts de boodschap te horen te krijgen dat er een uitgezaaide tumor gezien is en dat de arts zich grote zorgen maakt, dat moment vergeet ik nooit. Alles had ik wel willen geven om mijn lieve man te bevrijden van deze verschrikkelijke boodschap. Ik keek naar hem en sloeg mijn arm om hem heen. Wat voelde ik een hevige pijn van binnen.

Als in een droom zijn we het ziekenhuis uitgegaan. Op weg naar huis. Daar wacht ons lieve meisje in spanning op onze thuiskomst. Het ligt op mijn schouders om in rustige, kalme en zoveel mogelijk kinderlijke taal uit te leggen wat de dokter heeft gezegd. De uitdrukking in haar ogen… wat had ik dit mijn kind graag willen besparen. Maar de Heere kan alles hè mam. Hij kan papa beter maken. Kinderlijk vertrouwen…

De berichten worden iedere keer slechter en toch dat vertrouwen. Dan op een dag wordt er heel duidelijk gezegd dat er geen enkele hoop of verwachting meer is. We verlaten voor de laatste keer samen het ziekenhuis. Naar huis gestuurd om daar te wachten op het einde. Wat een teleurstelling bij ons meisje… ik heb er zoveel om gevraagd of papa beter mocht worden. Dan vat ze nieuwe moed: Mama, de Heere kan ook dode mensen opwekken. Dus als papa straks gestorven is, kan Hij hem weer levend maken…

Mijn man zit erbij en hoort het gesprek zwijgend aan. We zitten met z’n drieën zo dicht bij elkaar en toch onmachtig elkaar te helpen. Alleen het gebed verbindt. Het is alles in Zijn raad besloten. We zullen dat nooit kunnen veranderen.

Wat een slag als papa dan toch gaat sterven. Een en al verwarring… zo vaak de Heere gebeden en toch neemt Hij papa weg. Begrijpen kunnen we het nooit. Wat een voorrecht als we mogen aanvaarden dat Hij het nooit verkeerd doet. Op de dag na de begrafenis zitten we samen aan tafel, zegt ze: mam, we kunnen best samen verder hè, ik heb toch nog een Hemelse Vader. …

Gij ziet het immers, want Gij aanschouwt de moeite en het verdriet, opdat men het in Uw hand geve; op U verlaat zich de arme Gij zijt geweest een Helper van de wees – Psalm 10 vers 14

Lenie Klop-de Pater

Weekdienst met aandacht voor Winst-uit-verlies, samen uitzien naar Troost!

Deze weekdienst, belegt door de Hersteld Hervormde Gemeente van Ouderkerk a/d IJssel e.o., maakt opnieuw mogelijk nabij op afstand samen te komen rond Gods Woord bij kanker en verlies.

De eerste weekdienst, belegd door en in een plaatselijke gemeente, voorzag in de behoefte om samen te zijn rond Gods Woord bij kanker. De kerkenraad van bovengenoemde gemeente was bereid op verzoek van Stichting Winstuitverlies een extra weekdienst te beleggen waarin ds. P.C. Hoek van Sommelsdijk voorging. In tekstkeuze en prediking in deze dienst werd aandacht gegeven aan ‘verlies van gezondheid en/of geliefde(n)’.

De tekst als uitgangspunt voor de Woordverkondiging is Exodus 15 vers 25a:
Hij dan riep tot den HEERE, en de HEERE wees hem een hout; dat wierp hij in dat water

D.V. woensdag 24 maart a.s., aanvang (vervroeg i.v.m. avondklok) 19:00 uur, belegt de Hersteld Hervormde Gemeente Ouderkerk aan den IJssel e.o. een weekdienst met een speciaal thema rond het verlies van gezondheid en/of geliefden.

Afbeeldingsresultaat voor hhgouderkerk

Op verzoek van Stichting Winstuitverlies is de kerkenraad van deze gemeente bereid gevonden een weekdienst met een speciaal thema te beleggen. Deze dienst, waar ds. P.C. Hoek in voor zal gaan, is een gewone weekdienst voor de gemeente, maar richt zich op een grotere doelgroep.

Voor deze weekdienst gelden de corona-regels met een beperkt aantal bezoekers, maar is online middels live-stream te volgen door getroffenen en betrokkenen bij kanker. Ga naar: https://www.hhgouderkerkeo.nl/

Het bestuur van Winstuitverlies is de kerkenraad zeer erkentelijk dat zij op deze wijze hun medewerking verlenen aan het vanuit Gods Woord bieden van steun en troost bij verlies door kanker. In aanvulling op de leden van de gemeente kan een beperkt aantal bezoekers zich voor deze weekdienst opgegeven middels onderstaand formulier. Wie zich opgeeft wordt op volgorde van opgaaf toegelaten, tot een maximum van 15 bezoekers is bereikt, en krijgt bericht of de dienst daadwerkelijk ook kan worden bijgewoond.

    Uw voornaam/letters*

    Tussenvoegels

    Uw achternaam*

    Uw e-mail*

    Uw woonplaats*

    Uw telefoonnummer*

    Aantal personen*

    De namen van de personen die meekomen

    Deze opgave dat u / jij belangstelling heeft is geen uitnodiging om naar de weekdienst te komen! Maximaal 15 personen kunnen in aanvulling op de leden van deze gemeente komen. U / jij krijgt bericht of u de weekdienst daadwerkelijk kan bezoeken.

    * = verplicht veld

    Sinds de uitbraak van de coronacrisis hebben er veel onderzoeken met betrekking tot kanker stilgelegen. Duizenden mensen zijn te laat gezien door een arts en zijn daardoor overleden. Althans, zo lezen we in de pers. Te laat gezien en te vroeg overleden. Maar dat is menselijkerwijs gesproken. Want komt een arts te laat met een diagnose? Of komt de dood te vroeg?

    “Ja, Gij, Wiens wijsheid nimmer faalt, had mijn geboortestond bepaald”. Dit was de belijdenis van de dichter van Psalm 139. Onze geboortestond, maar ook ons stervensuur. In die zin is er bij de Heere dus geen “te laat“ of “te vroeg”. Het lag alles zelfs al van eeuwigheid vast. In deze zelfde Psalm 139 lezen we: “Al deze dingen waren in Uw boek geschreven”. Daarvan zeggen de kanttekeningen zo treffend: “Gij hebt zo wel geweten wat mij wedervaren zou, alsof het voor Uw ogen in een boek geschreven stond, te weten in het boek van de memories van Uw voorzienige regering.”

    Dat het al van eeuwigheid vast lag, kan soms troost geven. Dat neemt niet weg dat er heel veel vragen overblijven als er zogeheten medische fouten gemaakt worden. Wat blijven er een vragen over als we horen dat het allemaal anders gelopen zou zijn als er eerder een diagnose gesteld was. Wat ingrijpend als er door uitgestelde zorg niet meer die behandeling ingezet kon worden, die mogelijk levensverlengend geweest had kunnen zijn. Levensverlengend, weer zo’n uitdrukking waarbij we moeten zeggen: menselijkerwijs gesproken.

    En met dat alles kunnen we het nooit kloppend krijgen: onze verantwoordelijkheid om op tijd naar een arts te gaan, daarnaast het gegeven dat artsen zeker in coronatijd niet aan alles prioriteit konden geven, en aan de andere kant te weten dat het alles al van eeuwigheid in Gods boek beschreven stond. Het boek van Gods voorzienige regering. We zeggen wel eens tegen elkaar: in dat boek kunnen wij niet kijken.

    Toch mogen we er wel eens in kijken. Achteraf. Het hééft zo moeten gaan, belijden we dan. De arts kwam niet te laat en de dood kwam niet te vroeg. De arts kwam op dat tijdstip dat in dat boek was vastgelegd. Dat was Gods wil al van eeuwigheid. Wat een genade als we onze eigen berekeningen mogen loslaten. Om te mogen belijden en beleven (!) dat het Gods vinger was, Die met Zijn Goddelijke pen mijn levensboek beschreven heeft. Er kwam geen diagnose te laat en er kwam geen diagnose te vroeg.

    L. Huisman

    In verband met de geldende landelijke noodmaatregelen is het jammer genoeg niet mogelijk om onze Contactdag op zaterdag 7 november 2020 door te laten gaan. Het bestuur heeft naar de mogelijkheid van een alternatief, bijvoorbeeld een livestream, gekeken. Zij is van mening dat dit geen recht doet aan het doel van de contactdag(en), het persoonlijk onderling contact rond Gods Woord, en aan de inleider die ook iets van zijn persoonlijke beleving bij het thema met ons deelt.

    Zo gauw het samenkomen van groepen, al is het een beperkt aantal en eerder dan de gebruikelijk maand waarin de contactdag wordt gehouden, weer is toegestaan zal het bestuur een contactdag organiseren en dat ook aan u bekend maken. U kunt zich dan voor de contactdag op de gebruikelijke wijze op deze website aanmelden.

    Het bestuur leeft intens mee met degenen die door de noodmaatregelen, juist als je daar in verdriet zoveel behoefte aan hebt, (veel) persoonlijk contact moeten missen. U en jij mag altijd mailen of bellen voor pastoraal contact. Gods nabijheid toegewenst.

    “De HEERE is nabij de gebrokenen van hart, en Hij behoudt de verslagenen van geest” – Psalm 34 vers 19

    De stichting is voor het organiseren van haar activiteiten afhankelijk van giften en donaties. Indien de Heere dat van u vraagt aan Winstuitverlies te geven stellen wij ook uw gift of donatie erg op prijs. Hoe u dat kunt doen leest u op de pagina Geef uw gift. Bij voorbaat onze dank!

    Een hartelijk meelevende groet,

    Bestuur Stichting

    T 0612854832
    E Info@winstuitverlies.nl
    W www.winstuitverlies.nl

    Omstandigheden kunnen ons moedeloos maken. Ingrijpende gebeurtenissen, zoals ziekte, een geliefde verliezen, werkeloos worden, afgekeurd raken of wat ons ook overkomt. ‘Neem toch mijn ziel van mij’, bad Elia (1 Kon. 19:4) en Jona (Jona 4:3). Mijn situatie kan zo nutteloos zijn, het lijden drukt en zicht op verbetering mis ik. De hemel blijft voor mij gesloten en anderen zie ik geholpen worden (Luk. 4:25).

    En toch wordt van ons gevraagd, wat overal en altijd kan, God te verheerlijken. Liggend op ons ziek- of sterfbed, tijdens de behandelingen, in het zien van het lijden of bij het graf van onze geliefde(n). Velen die in lijden zijn, Gods Woord geeft vele getuigenissen, gingen ons voor. Van de geraakte staat er, bevrijd van zijn zonden en opgericht, ‘ging heen naar zijn huis, God verheerlijkende’ (Luk. 5:25). In het onrecht wat Paulus en Silas werd aangedaan, zongen zij in de nacht Gode lofzangen (Hand. 6:25).

    Misschien beperkt geraakt, werkeloos of oud geworden en toch van betekenis willen zijn? Nog zoveel willen betekenen, vrijwillig of betaald, tot ons overlijden? Niemand wil nutteloos zijn. Is van betekenis zijn en blijven het doel van ons leven? ‘Petrus’, sprak Jezus, ‘wanneer je oud geworden bent, zo zult je jouw handen uitstrekken, en een ander zal je gorden, en brengen waar je niet wilt’ (Joh. 21:18). Dat kan ook onze weg zijn als we jong of van middelbare leeftijd zijn. God wil door ons leven aan Zijn eer komen, Zichzelf verheerlijken.

    Hoe kan ik God verheerlijken in mijn levensomstandigheden? De melaatse door Jezus genezen, werd geboden dat hij het niemand zeggen mocht en zich vertonen moest aan de priester. Maar het gerucht van Jezus macht ging te meer voort en de kracht van de Heere was er om te genezen (Luk.5:17). Nu ook de geraakte God verheerlijkend naar huis ging, heeft ontzetting hen allen bevangen. Zij verheerlijkten God, en werden met vrees vervuld, zeggende: ‘Wij hebben heden ongelofelijke dingen gezien’. De ongelooflijke ‘genezing’ (Psalm 30:3 onberijmd) van ons, de verlossing van onze ziel, kan anderen redenen geven God te verheerlijken.

    ‘Nu is Mijn ziel ontroerd, en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit deze ure. Maar hierom ben Ik in deze ure gekomen. Vader, verheerlijk Uw naam’, bad Jezus toen Hij getuigde van Zijn aanstaande lijden en dood (Joh. 12:27,28a). Met Zijn gewilligheid en offer van Zijn leven geeft de Zoon van God die in Zijn naam geloven het eeuwig leven. Laat ons dan voor Zijn onuitsprekelijke verlossing naar ziel en lichaam: eendrachtelijk met één mond mogen verheerlijken den God en Vader van onzen Heere Jezus Christus (Rom. 15:6).

    Geschreven naar aanleiding van de weekdienst 27 januari jl. in Woerden

    Nunspeet,
    Henk-Jan Koetsier

    Weekdienst met aandacht voor Winst-uit-verlies, samen uitzien naar Troost!

    Deze weekdienst, belegt door de Geformeerde Gemeente van Woerden, maakte het toch mogelijk nabij op afstand samen te komen rond Gods Woord bij kanker en verlies.

    In deze tijd van nood is een woord van hoop, en zeker Gods Wood, onmisbaar. Planbare zorg, zoals onderzoeken voor (mogelijk) kanker en de behandelingen daarvan, gaat niet door of is afgeschaald tot het minimum. Pastorale zorg kan niet op de wijze worden geboden als waar naar wordt verlangd. Contacten zijn tot één persoon per dag teruggebracht. Hoe kan goed worden gerouwd, verliezen worden overleefd? Wie ziet in deze dagen niet uit naar licht, naar troost in zijn of haar leven? De dichter van Psalm 119 vers 84 zong, getuigde (en daar zien wij met hem naar uit):

    Uw Woord kan mij, ofschoon ik alles mis,
    Door zijnen smaak, én hart én zinnen strelen.

    Op verzoek van Stichting Winstuitverlies heeft de kerkenraad van de Ger. Gem. Woerden, daar waar onze contactdagen al 10 jaar worden gehouden, een extra weekdienst belegd waarin ds. A.J. de Waard van Urk voorging. In tekstkeuze en prediking in deze dienst werd aandacht gegeven aan ‘verlies van gezondheid en/of geliefde(n)’.

    D.V. woensdag 27 januari a.s. – vervroeg naar 18:30 uur – belegt de Gereformeerde Gemeente Woerden een weekdienst met een speciaal thema rond het verlies van gezondheid en/of geliefden.

    Daar de contactdagen van Winstuitverlies niet door konden gaan, die al 10 jaar in dit kerkgebouw worden gehouden, is de kerkenraad bereid gevonden een weekdienst met een speciaal thema te beleggen. Deze dienst, waar ds. A.J. de Waard in voor zal gaan, is een gewone weekdienst voor de gemeente, maar richt zich op een grotere doelgroep.

    Voor deze weekdienst gelden de corona-regels met een beperkt aantal bezoekers, maar is online middels live-stream te volgen door getroffenen en betrokkenen bij kanker. Ga naar: https://www.gergemwoerden.nl

    Het bestuur van Winstuitverlies is de kerkenraad zeer erkentelijk dat zij op deze wijze hun medewerking verlenen aan het vanuit Gods Woord bieden van steun en troost bij verlies door kanker. Een zeer beperkt aantal bezoekers van Winstuitverlies kan zich opgegeven middels onderstaand formulier. Wie zich opgeeft wordt op volgorde van opgaaf toegelaten, tot maximaal aantal bezoekers is bereikt, en krijgt bericht of de dienst daadwerkelijk ook kan worden bijgewoond.

      Uw voornaam/letters*

      Tussenvoegels

      Uw achternaam*

      Uw e-mail*

      Uw woonplaats*

      Uw telefoonnummer*

      Aantal personen*

      De namen van de personen die meekomen

      Deze opgave dat u / jij belangstelling heeft is geen uitnodiging om naar de weekdienst te komen! Slechts een klein aantal kan in aanvulling op de leden van de gemeente GG Woerden komen. U / jij krijgt bericht of u de weekdienst daadwerkelijk kan bezoeken.

      * = verplicht veld

      Houd hoog Uw kruis is het begin van de eerste regel van het laatste vers van het gezang ‘Blijf bij mij Heer’. En wie denkt daarbij niet aan ’t offer van Jezus Christus en die gekruist, Gods Zoon? Aan de verhoogde koperen slang door Mozes in de woestijn (Num. 21:6-9). Al wie van het volk Israël gebeten was door de giftige slangen kon daarop zien en genezen. Hoe vreemd dan ook dat niet iedereen daarop zag, dat velen het niet konden geloven dat het ‘alleen daarop zien’ genezing gaf. Hun eigen kruis, hoe ingrijpend ziek toen door het slangengif, hield hun blik vast. Zij stierven door hun ongeloof, door niet te gehoorzamen en op de verhoogde slang te zien. De verhoogde slang als beeld van de Christus die komen zou. Hij die verlossen kan van hun ziekte, de zonde zelf en van de eeuwige dood.

      In het leven houden we veelal ‘hoog ons kruis’. We willen ervan bevrijd worden of op z’n minst erkenning vinden hoe zwaar het ons drukt. Hoe raak ik de last van mijn kruis, mijn verlies kwijt? In dit leven niet. Ons verdriet blijft. Het dragen van ons kruis wordt ook geen zaak van vreugde. Paulus hield de doorn in zijn vlees. Hij bad tot God om hem daarvan te bevrijden. Het antwoord was dat Gods genade hem genoeg moest zijn. Paulus ging zien dat zijn kruis hem hielp om niet hoogmoedig te zijn met de ontvangen openbaringen (2 Kor. 12:7-9). Zo is het wel te dragen voor wie door ’t geloof op Christus kruis ziet. Bij Zijn kruis vergeleken, de last van de toorn van God tegen de zonden, wordt ons kruis vederlicht. Hoe smartelijk verlies van gezondheid of geliefde(n) ook is. Dan ervaar ik het als zegen om het mij opgelegde kruis in Gods kracht te kunnen dragen. Om Christus daarmee te volgen waar Hij mij op mijn levensweg ook heenleidt. Met het uitzien dat het stervensuur mij voor eeuwig van mijn kruis bevrijdt. Daarom is het de wens van het bestuur voor het komend jaar in wat u en jou ook overkomt:

      Houd hoog Uw kruis voor mijn verdonk’rend oog,
      Licht in den schemer, leid mij naar omhoog!
      De morgen daagt, de schaduw gaat voorbij:
      in dood en leven, Heer, blijf mij nabij!

      Het bestuur ziet er erg naar uit om u en jou het komend jaar te kunnen uitnodigen en ontmoeten op één van de contactdagen, het jongerenweekend of de informele contactrondvaart.

      Binnen de geldende noodmaatregelen voor het samenkomen van personen heeft het bestuur een mogelijkheid gevonden om vanuit Gods Woord toch tot steun en troost te kunnen zijn bij kanker. De kerkenraad van de Gereformeerde Gemeente in Woerden is bereid gevonden om D.V. op woensdagavond 27 januari a.s. om 19:30 uur een weekdienst te houden met speciaal thema rond Winstuitverlies. In deze weekdienst, waarin Ds. A.J. de Waard van Urk zal voorgaan, zal de predikant in tekstkeuze en prediking aandacht geven aan het verlies van gezondheid en/of verlies van geliefde(n). De weekdienst zal, daar het aantal bezoekers beperkt is, online middels een live-stream te volgen zijn. Voor meer informatie verwijzen wij naar de website Winstuitverlies.nl en GerGemWoerden.

      Namens het bestuur,

      Henk-Jan Koetsier
      voorzitter

      Op jonge leeftijd trof het mij hoe beesten dood gingen. Gevonden dode vogels begroef ik op een rijtje aan de zijkant van ons huis. Soms in een doosje gelegd bracht ik die eerbiedig naar een gedolven grafje toe. Dekte de plek met een steen toe. M’n opa die bij ons in woonde liep met mij mee en hief zijn hoed op als ik het erin legde. Het doodgaan van beesten, het lijden van schepselen deed en doet mij wat. Het schepsel zucht, als in barensnood zijnde, zegt ons Gods Woord.

      In Romeinen 8 vers 21 – 28 noemt Paulus vier fundamenten van troost, aansporingen om lijdzaam te verwachten. Een daarvan is dat het schepsel, met opgestoken hoofd, verwacht de openbaring van de kinderen Gods. Want het schepsel is de ijdelheid, de vergankelijkheid onderworpen. Alleen niet gewillig, maar om de mens door wiens toedoen zij dat onderworpen zijn. Met het schepsel bedoelt Paulus hier al het geschapene uitgezonderd de mens. De mens is door God goed geschapen, naar Zijn beeld en ontving de heerschappij over de dieren. In de zee, in de lucht en op het land.

      Door de ongehoorzaamheid van de mens aan God, onze hoogmoed om als God te willen zijn, is de aarde om ons vervloekt. Het schepsel lijdt, het zucht onder de gevolgen van die vloek. Het lijden in het leven op deze aarde met als einde de dood. Ook het redeloze schepsel ziet van nature uit naar leven, een leven zonder lijden en dood. Het schepsel ziet (zelfs) uit naar de openbaring van de kinderen van God. Naar de dag waarop de aarde vernieuwd zal worden, Gods koninkrijk zal neerdalen en er gerechtigheid wonen zal. Geen lijden, geen zuchten en geen dood.

      Zoals Paulus het schrijft had ik het niet eerder gezien. Dat het redeloze dier, de schepping zucht, uitziet naar de openbaring van de kinderen Gods. Een glimp van die toekomst vangen zij al op in de wandel van de rechtvaardige op de aarde die toont het leven van zijn beesten te kennen (Spreuken 12 vers 10). Het schepsel ziet uit, maar hoopt ook op de vrijmaking van het dienen van de verderving. Het schepsel ziet uit te delen in de vrijheid van de kinderen Gods. En wij?

      Paulus noemt hun uitzien een fundament van onze troost, een aansporing voor ons tot lijdzaamheid. Het redeloze schepsel, dat door de ongehoorzaamheid van ons mensen lijdt, ziet met opgestoken hoofd uit. Hoe zouden wij dan met hen niet reikhalzend naar de openbaring van de kinderen Gods moeten uitzien.Tenminste als van ons geldt wat Johannes (1 Joh. 2 vers 2) zegt: “Geliefden, nu zijn wij kinderen Gods, en het is nog niet geopenbaard wat wij zijn zullen. Maar wij weten dat als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem zullen gelijk wezen; want wij zullen Hem zien gelijk Hij is.” En de schepselen met ons!

      Henk-Jan Koetsier