Bij mij is in 2014 borstkanker vastgesteld op 43-jarige leeftijd. Dit is onder Gods zegen genezen met chemo- en immuuntherapie, gevolgd door een operatie. Volgens protocol zou er aanvullend bestraling nodig zijn, maar in mijn geval gaf dit veel blijvende schade en weinig toegevoegde behandelwaarde. Daarom heb ik hiervan afgezien.

Mijn man raakte eind 2022 verlamd aan het onderlichaam. De oorzaak was een in het ruggenmerg uitgezaaide tumor van prostaatkanker. De verlamming is wonderwel hersteld, hij kan weer lopen. De kanker wordt onderdrukt met hormoontherapie, met tot nu toe goed effect. Zijn bloedwaarden worden elke 3 maand gecontroleerd.

We hebben ervaren dat deze moeilijke tijden geestelijk niet de slechtste zijn. Je wordt bepaald bij de essentie van het leven en de grote waarde van Gods Woord. Hoewel dit ook gepaard ging met verwarring en strijd in ons hart.

Ik ben geboren in 1970 en in het dagelijks leven werkzaam in de gezondheidszorg als physician assistant. Begin 2024 heb ik de switch gemaakt van het laboratorium naar de ouderengeneeskunde. De levenslessen die we geleerd hebben door verlies van gezondheid van jezelf en van je dierbare, roepen herkenning op in de zorg voor de ouderen in het verpleeghuis en hun familieleden.

Mijn man en ik volgden de stichting Winstuitverlies eerst via de nieuwsbrief en de site. In het voorjaar van 2025 hebben we een vaartocht over de Vecht meegemaakt en in het najaar een contactdag in Woerden. Hoewel het intensief was, voelden we ons thuis bij het geopende Woord en de verhalen of juist stiltes van lot- en geloofsgenoten.

Na een reactie op de in januari 2026 ontstane vacature heeft het bestuur mij in hun midden opgenomen als aspirant-bestuurslid.

J.C. Ryle beschrijft in zijn ‘Christen-zijn in het dagelijks leven’, een hoofdstuk over ‘ziekte’. Daarin wijst hij op de bijzondere verplichtingen die het bestaan van ziekte voor elk mens met zich meebrengt. Namelijk: 1) zodanig te leven dat hij voorbereid is om God te ontmoeten, 2) u erop voor te bereiden de ziekte geduldig te dragen, 3) de bereidwilligheid om met uw medemensen mee te voelen en die te helpen.

Vanuit deze gedachte hoop ik bij te dragen aan de doelstelling van de stichting Winstuitverlies. Om, zoals Ryle zegt, te helpen bedenken hoezeer christenen God kunnen verheerlijken in tijden van ziekte en zich in alle rust toe te vertrouwen aan Gods handen, ziende op de Heere Jezus, de Man van smarten.

Trudy de Haan-Rikkers

Stichting Winstuitverlies wil er zijn voor diegene die te maken heeft gekregen met kanker en de gevolgen daarvan. Stichting Winstuitverlies biedt contact met lot- & geloofsgenoten om samen in Gods Woord steun en troost bij deze ernstige ziekte te zoeken. Om te delen in elkaars ervaring en samen uit te zien naar en te wijzen op dé Troost(er) in leven en in sterven.

Het ervaringsdeskundige bestuur geeft dit als een hecht team samen vorm door het organiseren van de contactdagen, het jongerenweekend, maar ook door publicaties onder andere op de website. Wij voelen ons sterk verbonden in de onderlinge (h)erkenning rondom een geopende Bijbel in het getroffen en betrokken zijn bij verlies door kanker.

Daar één van de bestuursleden zich niet meer herkiesbaar stelt en wij het bestuur willen uitbreiden zijn wij op zoek naar twee bestuursleden.

Wat kenmerkt ons bestuur?

• Enthousiasme om de belangen van de stichting te behartigen
• Betrokkenheid op het organiseren en het aanwezig zijn bij de activiteiten
• Initiatief om de taken in goed overleg onderling te verdelen en zelfstandig uit te voeren
• Bereidheid om op een open wijze samen te werken en elkaar waar nodig te helpen
• Beschikbaarheid voor online overleggen (gemiddeld 5x per jaar) en een jaarlijkse informele bestuursontmoeting

Wat zoeken wij in een nieuw bestuurslid?

• Herkenning in bovenstaande punten
• Ervaringsdeskundigheid (zelf hersteld van of een directe naaste getroffen door of verloren aan kanker)
• Voldoende digitale basisvaardigheden
• Behorend bij de gereformeerde gezindte

Wil jij (jongere) of wilt u (oudere) graag deel uitmaken van ons bestuur en zich inzetten voor lot- en geloofsgenoten met verlies door kanker? Dan komen wij graag in contact!

Voor meer informatie is de voorzitter van het bestuur (Henk-Jan Koetsier) te bereiken op 06-12854832. Uw of jouw e-mail met een korte motivatie zien wij graag uiterlijk d.d. zaterdag 14 februari a.s. tegemoet op secretariaat@winstuitverlies.nl

“Onvergetelijk is het jongerenweekend waar ik aan deel heb genomen. Waardevol om zelf te kunnen delen, maar ook te ontvangen van wat anderen als verlies en Winst hebben ervaren rond kanker“

_Thema:
“Opstaan doe je niet alleen”

Aan de hand van dit thema maken we kennis met elkaar, doen we de Bijbelstudie en werken we de creatieve opdracht uit.

Voor wie?
Heb jij kanker of ben je daarvan hersteld? Heeft iemand uit jouw gezin kanker of gehad? Heb jij je vader, je moeder of je broer/zus verloren door kanker? En ben jij jong-volwassen (ongeveer 18 < 35 jaar)? Dan ben je van harte welkom!

Wat mag je verwachten?
Contact met jongeren die hetzelfde meemaken of hebben meegemaakt. Samen luisteren naar wat Gods Woord ons te zeggen heeft. We leren elkaar kennen. Onderzoeken wat de Bijbel ons wil leren rondom het thema. En we werken het thema creatief uit voor een tastbare herinnering. Verder veel ruimte voor het ontmoeten van elkaar. Lees meer in de verhalen van die jou voor gingen!

Of ga direct naar terugblik laatste weekend

Tijdens het weekend hoopt Ditty Meerkerk, contextueel-rouwtherapeut, (https://dittymeerkerk.nl/) een workshop te verzorgen.

Wie is de leiding?
Het bestuur zorgt voor deskundige leiding en ziet erop toe dat de sfeer, onderlinge omgang en inhoud overeenkomstig Gods Woord is.

Waar?
Gasterij de Zwarte Schuur – Ottoland

Wanneer?
D.V. vrijdagmiddag 30 (je bent vanaf 15 uur welkom) tot zaterdagavond 31 januari 2026 (uur of 19)

Wat zijn de kosten?
De kosten van worden gedekt door een vrijwillig bedrag van de deelnemers, aangevuld met de giften van donateurs, kerkenraden en sponsor(-acties). De reiskosten naar en van de locatie zijn voor eigen rekening.

Let op! Bij de vraag over je verwachting s.v.p. vermelden in welke relatie jij tot het onderwerp staat.

Help mee het jongerenweekend onder de aandacht te brengen en verspreid dit bericht!

Je kunt hiervoor ook deze afbeelding gebruiken om te delen op social media.

Dat wat je niet voor mogelijk houdt, gebeurt.
Ernstig ziek, behandeld en nabij de dood.
Uit eigen ervaring aan ’t begin van het nieuwe jaar.
Alles wordt gedaan om je in het leven te houden.
Je hebt afscheid genomen van je geliefden.
Dan is er onverwachts een omkeer.
Je overleeft en keert terug tot het leven.
Verwondering, dankbaar gevoel wat je doorstroomt.
Je kan het niet verklaren en toch is het waar.
Bewijzen waarom en ’t hoe ontbreken.
Verantwoord de middelen waargenomen.
Wat de plicht was om te doen is gedaan.
Verwondering, ’t is worden als een kind.
Durven doorleven én beleven wat jij ervaart.
Verbinding tussen hart en ziel, niet je hoofd.
Een nieuw jaar zijn wij binnen gegaan.
In de jaartelling en/of in wedergeboorte?
Jezus wist wat verwondering is.
Hij verwonderde Zich over geloof én ongeloof.
Stelde een kind in het midden tot voorbeeld.
De verwondering van Maria werd met Kerst overdacht.
Overkomen werd zij door de Heilige Geest.
Blij verrukt riep zij uit: Hoe zal dat wezen?
Dat ik Gods kind ontvang, mijn Zaligmaker omarm.
Simeon getuigde: een Licht, zo groot, zo schoon.
Mij geschiedde naar Uw Woord.
Hét Kind wat Eva is beloofd, zij zag naar Hem uit.
Wat het ongeloof ontkent, omhelst het geloof.
Dan wordt leven als uit de dood gerezen.
Het nieuwe levensjaar is aangebroken.
Ben jij verbaasd, verrukt?
Over Gods goedheid, genade in ’t leven.
Dit leven dat Hij schenkt uit liefde zonder peil.
Verrast, dankbaar en ontroerd?
Leven wij in verwondering!

Henk-Jan Koetsier

Geschreven als voorzitter bestuur Winstuitverlies aan begin van dit nieuw jaar

Op de Contactdag Najaar 2025, zaterdag 15 november 2025 in Bethlehemkerk in Woerden, hield ds. D.C. de Pater uit Woudenberg zijn lezing met als thema ‘Het leven van het gezin’ met als uitgangspunt Psalm 23.

Thema lezing: “Het leven met het gezin” – n.a.v. Psalm 23

Voor wie?
De contactdag is bedoeld voor u of jij ongeacht leeftijd die, met of hersteld van kanker, troost en steun zoekt in Gods Woord bij deze ernstige ziekte en zijn ingrijpende gevolgen. Ook uw/jouw echtgeno(o)t(e), ouders, kinderen, familie, vriend(in) zijn van harte welkom! Daarnaast een uitnodiging voor hen die door kanker een lege plaats in hun midden hebben. Maar ook degene die zich op welke wijze dan ook bij kanker betrokken weet, zoals ambtsdragers en pastoraal werkers.

Wanneer:
D.V. zaterdag 15 november 2025. Aanvang contactdag is om 10:15 uur (inloop met koffie/thee vanaf 10:00 uur).

Waar:
In één van de zalen van de Gereformeerde Gemeente Bethlehemkerk, Oudelandseweg 50 in Woerden.

Spreker:
Het thema wordt vanuit Bijbels perspectief ingeleid door ds. D.C. de Pater, predikant in Woudenberg. Van zeer nabij en uit pastoraat weet hij wat de ernstige ziekte kanker tot gevolg heeft. Na de pauze is een plenaire bespreking naar aanleiding van het thema. De dag wordt afgesloten met een gezamenlijke lunch.

Kosten (incl. lunch):
De kosten worden gedekt door een vrijwillige bijdrage van de deelnemers, aangevuld met de giften van donateurs, kerkenraden en sponsor(-acties).

Een vrijwillige bijdrage kan contant bij de collecte op de contactdag of digitaal (middels onderstaande QR-code of betaallink) gegeven worden:

Betaallink: https://betaalverzoek.rabobank.nl/betaalverzoek/?id=pS9B2k8fRsWP-T0N5naxOA

Wilt u of jij ook structureel financieel bijdragen, waarvan de stichting voor haar bestaan afhankelijk is, kunt u/jij uw/jouw gift (fiscaal aftrekbaar) overmaken naar: NL63 RABO 0157584151 t.n.v. Stichting Winstuitverlies of wordt donateur door het invullen van het formulier.

Aanmelden (verplicht):

Hij kwam de gang uit bij de kerkredactie.
Ik uit de directievleugel.
Bij de toiletten ontmoetten we elkaar.
Hij soms hangend aan en schommelend tussen het kozijn van de tussendeuren.
Dan vroeg hij mij: hoe is het?
Waarop ik antwoordde: het gaat goed, maar kan beter.
Dan is het goed, antwoordde hij.
We wisten dat wat God doet goed is.
Tot op die mistige ochtend…
Op weg van huis naar ons kantoor reed hij tegen de vangrail en overleed.
Onze gesprekken hadden een ondertoon die ons een band gaf.
We verlangden beiden naar hetzelfde: een beter Vaderland.
Kort daarvoor had hij mij geïnterviewd over mijn ziekte en behandelperiode.
Toen hij werd begraven, gingen vrijwel alle collega’s naar zijn begrafenis.
Ik bleef achter, wilde dat zelf, want iemand moest de bezorging van de krant bewaken.
De impact van zijn sterven in de periode kort op mijn intensieve behandelingen was té groot.
Toen ik bij zijn kist afscheid nam, kwam mij voor de geest: zijn mond is gestopt, ik leef nog!
Wat er door mij heenging, de verwarring in mijn gevoelens en gedachten, zijn moeilijk te verwoorden.
Vervreemd van het leven op aarde en mijn omgeving beleefde ik zijn sterven en begraven.
Hoe krijg ik zijn plotselinge dood en mijn ‘opstaan uit de dood’ bij elkaar?
Hij leefde met God, was een levend getuige en een goede redacteur, al kon hij het zelf niet bezien.
Iets ouder dan ik, op slag overleden, geen ziekbed, geen afscheid.
Zijn leven en de impact van zijn sterven, heeft mij mede gedreven te leven om te getuigen.
Getuigen van wat God mij door Woord en Geest en in levenslessen leert: het is goed, in alles wat God doet.
De gedachte die bij mij opkomt dat, al is het goed, toch beter kan, houdt de begeerte levend.
Hier op aarde blijft het een tranendal. Hier blijft het allerbeste toch moeite en verdriet.
De bitterheid van het leven wekt (bij de gelovige) het verlangen naar de hemel.
En jij bent Mijn getuige!

“Heb Ik het u niet bevolen? Wees sterk en heb goeden moed, verschrik niet en ontzet u niet; want de HEERE uw God is met u alom waar gij heen gaat” – Jozua 1 vers 9

Henk-Jan Koetsier

Het getuigen van de Evangelie boodschap dat er dé Troost(er) is bij kanker dreef mij een contactdag te organiseren. Op 27 maart 2010 was de eerste contactdag wat uitmondde in de oprichting van Stichting Winstuitverlies op 3 september 2010, nu15 jaar geleden. Dankt God in alles!

Onlangs luisterde ik naar een gesprek ‘over leven’.
Degene werd bevraagd over een ingrijpend verlies.
De gevolgen daarvan bepaalden het leven van wat volgde.
Geen dag gaat voorbij waarin het verlies, zichtbaar of onzichtbaar, voelbaar is.
Ook was het voelbaar in hun gesprek waarnaar ik luisterde.
Dat wat je verloor en je leven bepaalde tot het moment van verlies.
De leegte die het verlies achterlaat.
Het gat wat er door in je leven is geslagen.
Wat rest is voor je gevoel de toekomst als een zwart gat.
Voor zover jij kunt waarnemen, is er voor jou geen toekomst meer.
Bestaat je leven vanaf dan uit rouwen om het verlies van dat wat je zo lief had.
Voor de buitenwacht, degenen om je heen, houd je de schijn op.
Je leeft verder zonder echt (mee) te beleven wat er om je heen gebeurt.
De momenten dat je opleeft, worden overspoeld met negatieve gevoelens.
Emoties die de gedachte oproept dat het niet en nooit meer wordt zoals het was.
En dan wordt je de vraag gesteld: wat maakt jouw leven (nog) de moeite waard?
Die vraag bleef bij mij hangen… hoe is dat voor mij?
In mijn kracht gebroken als man, vader, opa, arbeid, gemeentelid, enz.?
Wat maakt mijn leven de moeite waard?
Zeker, de vele liefdesbetuigingen van mijn geliefden maken het de moeite waard.
En de waardering voor wat je als vrijwilliger betekent.
Maar… wat maakt voor mij – van binnenuit – het leven (nog) de moeite waard?

Het viel mij niet mee daar direct een zuiver antwoord voor mijzelf op te geven.
Ik ben opgegroeid om te leren om te kunnen werken en zoveel mogelijk inkomen voor ons
gezin te verwerven om in ons onderhoud te kunnen voorzien.
Natuurlijk met daaraan toegevoegd dat alles aan de zegen van de Heere is gelegen.
Met persoonlijk de begeerte om, voor mijzelf en gezin, eerst het koninkrijk van God te zoeken.
Maar toch, als dan je de kracht wordt ontnomen om te kunnen te voorzien in inkomen en…
En uit ’t geloof kan belijden: ik heb alles verloren, maar Jezus verkoren, wiens eigen ik ben!
Hoe ervaar ik dat in de praktijk van elke dag? Met welke moed treed ik day-to-day voorwaarts?
Nu ik daarop terugkijk zeg ik eerlijk: ik heb veel overleefd in plaats door(ge)leefd.

Afgelopen tijd tijd las en hoorde ik over de vader in de gelijkenis van de jongste en de oudste zoon.
Beiden waren zijn kinderen, de oudste bleef thuis en de jongste kwam thuis bij vader.
De vraag die Jezus ons hiermee stelt: hoe toon ik met mijn leven het beeld van Zijn en mijn Vader?
Hoe begeer en zie ik met Hem uit dat kinderen bij Vader thuiskomen?
Hoe (ge)lijk ik op Jezus in het ontvangen in Zijn naam van allen die tot mij of op mijn pad komen?
Toon ik in mijn leven het (voor)beeld, al is het onvolkomen, van Jezus op aarde?
Gemakkelijk? Als ik het van mij zelf verwacht onmogelijk. Ben ik eigengerechtig aan ’t werk.
Het is niet degene die loopt, noch degene die werkt, maar Gods ontferming.
Gelukkig! Dan kan het juist of zelfs beter in het gebroken zijn in mijn kracht.
Want Zijn kracht wordt in zwakheid volbracht.
Winst uit verlies is: op mijn balans wordt alle credit debet.
Christus Zijn verzoenend sterven is mijn credit, Hij de Winst in mijn verlies.
Niet waar ik voor leef, maar waarvan ik leef, is enkel genade.
Dat maakt mijn leven de moeite (nog) meer dan waard.

“Die mij nu verblijd in mijn lijden voor u, en vervul in mijn vlees de overblijfselen van de verdrukkingen van Christus voor Zijn lichaam, hetwelk is de gemeente.” – Kolossenzen 1 vers 24

Henk-Jan Koetsier

“Vader, dat Uw wil geschiede…”
’t Is een bede, o zo klein.
Maar zou voor het mensenharte
Wel één bede zwaarder zijn?

Staan wij aan een stervenssponde,
Blikken w’ in een groeve neer,
’t Is zo moeilijk dan te zeggen:
“Dat Uw wil geschiede, Heer’!”

Of, wij zetten onze lippen
Aan de beker van geluk,
Doch één teug is slechts gedronken,
En, -daar ligt hij – ledig, stuk.

Wordt het nacht dan om ons henen,
Kennen wij geen vreugde meer,
’t Is zo moeilijk dan te zeggen:
“Dat Uw wil geschiede, Heer’!”

Of – wij liggen weken, maanden
Stil maar neder, uitgeput.
Onze dagen glijden henen
Traag en langzaam, zonder nut.

Is de wil dan vaak zo krachtig,
Maar het lichaam zwak en teer,
’t Is zo moeilijk dan te zeggen:
“Dat Uw wil geschiede, Heer’!”

Of – maar nee ik ga niet verder,
Is er niet zo heel veel smart
Die in stilte wordt geleden
In het diepst van ’t eigen hart?

Menigmaal bij ’t eenzaam strijden
Zinkt de ziele moedeloos neer.
En het wil niet van de lippen:
“Dat Uw wil geschiede, Heer’!”

En toch, arme, verslagen harte,
Wat g’ ook in uw leven mist.
Leg het veilig in Gods handen.
Hij heeft Zich nog nooit vergist!

Aan Zijn liefde nimmer twijf’len,
Dat geeft rust, en dat geeft moed,
Toch te zeggen, zij ’t ook staam’lend
“Heere, Uw wil is altijd goed”.

Dichter (ons) onbekend