“Onvergetelijk is het jongerenweekend waar ik aan deel heb genomen. Waardevol om zelf te kunnen delen, maar ook te ontvangen van wat anderen als verlies en Winst hebben ervaren rond kanker“

_Thema:
“Opstaan doe je niet alleen”

Aan de hand van dit thema maken we kennis met elkaar, doen we de Bijbelstudie en werken we de creatieve opdracht uit.

Voor wie?
Heb jij kanker of ben je daarvan hersteld? Heeft iemand uit jouw gezin kanker of gehad? Heb jij je vader, je moeder of je broer/zus verloren door kanker? En ben jij jong-volwassen (ongeveer 18 < 35 jaar)? Dan ben je van harte welkom!

Wat mag je verwachten?
Contact met jongeren die hetzelfde meemaken of hebben meegemaakt. Samen luisteren naar wat Gods Woord ons te zeggen heeft. We leren elkaar kennen. Onderzoeken wat de Bijbel ons wil leren rondom het thema. En we werken het thema creatief uit voor een tastbare herinnering. Verder veel ruimte voor het ontmoeten van elkaar. Lees meer in de verhalen van die jou voor gingen!

Of ga direct naar terugblik laatste weekend

Tijdens het weekend hoopt Ditty Meerkerk, contextueel-rouwtherapeut, (https://dittymeerkerk.nl/) een workshop te verzorgen.

Wie is de leiding?
Het bestuur zorgt voor deskundige leiding en ziet erop toe dat de sfeer, onderlinge omgang en inhoud overeenkomstig Gods Woord is.

Waar?
Gasterij de Zwarte Schuur – Ottoland

Wanneer?
D.V. vrijdagmiddag 30 (je bent vanaf 15 uur welkom) tot zaterdagavond 31 januari 2026 (uur of 19)

Wat zijn de kosten?
De kosten van worden gedekt door een vrijwillig bedrag van de deelnemers, aangevuld met de giften van donateurs, kerkenraden en sponsor(-acties). De reiskosten naar en van de locatie zijn voor eigen rekening.

Let op! Bij de vraag over je verwachting s.v.p. vermelden in welke relatie jij tot het onderwerp staat.

Help mee het jongerenweekend onder de aandacht te brengen en verspreid dit bericht!

Je kunt hiervoor ook deze afbeelding gebruiken om te delen op social media.

Ik weet in moeite en verdriet,
dat U, o God, mij altijd ziet.
En waar ik nergens U aanschouw,
mag ‘k weten van Uw wond’re trouw.

Ik weet in dikke duisternis,
dat God altijd Dezelfde is.
Dat U ook in die donkerheid
mij vasthoudt en mij zeker leidt.

Ik weet dat als ik moed’loos ben,
U toch mijn diepste wezen kent.
Dat als mijn pad door dalen gaat,
U, Heere, mij daar niet verlaat.

Geef, Heer’, dat deze wetenschap
mij troosten zal van stap tot stap,
totdat U straks mijn tranen droogt.
Dan wordt voorgoed Uw Naam verhoogd.

M.A. Groeneweg – de Reuver
Uit: Mijn rechterhand gevat
Uitgave: Uitgeverij De Banier

Blijdschap

Mam, we hebben een dochtertje… en alles is goed. De spanning ebde weg en een gebed steeg op in mij: ‘Uw goedheid Heere is hemelhoog!’. Wat een verwondering, alles zo goed en voorspoedig, totdat… dat moment.

Diep verdriet

Zes weken na de geboorte van de kleine meid: ‘Mam, ik heb een bult in mijn borst, die niet weg wil’, vertelde ze me. ‘Mogelijk een indikking van de borstvoeding, maak je niet gelijk ongerust hoor’. Maar de week erop was het er nog. Voor de zekerheid zei ik: ‘Bel toch je huisarts maar, die weet het vast wel’. Ondertussen werden wij allemaal toch wel ongerust. Toen ging het zo vlug… Er volgden echo’s en biopten en er werd een afspraak gemaakt voor de uitslag. Borstkanker: triple negatief, graad 3. Gelukkig bleken er geen uitzaaiingen. Verslagen en huilend zaten we bij elkaar. Slapeloze nachten volgden, dagen waar onze handen niet meer wilden. Een schreeuw tot de Heere bleef alleen over. ‘Heere, wij mogen om haar heen staan, maar het treft haar, helpt U haar toch!’.

Behandeling en strijd

De arts zette er vaart achter, een jonge moeder 28 jaar! Als moeder wil je zo snel hulp, maar als de Heere het in deze weg anders gaat uitwerken? Dat toch niet, redt U haar toch, spaart U haar toch! Marja zag de angst in onze ogen, en zei: ‘Moeder, als de Heere een andere weg met me wil gaan, dan is het goed’. Wat een strijd bracht dit voor ons allen mee. Ik kon haar niet loslaten. Een gebed steeg voor haar op: ‘Heere, is dat Uw bedoeling? Ze heeft een man, twee kleine kindjes, zelfs nog een baby?’. Vier maanden volgden van zware chemokuren, haar lange golvende haar viel uit, ze kreeg veel vocht in het gezicht en haar lichaam. Wat een beproevingsweg. Ze werd ernstig ziek, krabbelde iets op en kreeg weer haar volgende chemo, totdat de hele kuur klaar was en ze helemaal geen kracht en geen weerstand meer had. In- en inwit, een zwak moedertje, dikke tranen rolden over haar en mijn wangen. We keken naar het baby’tje en haar andere dochtertje op mijn schoot, zelf was ze te zwak om haar lieve meiske beet te houden. ‘O mama, blijf u toch bij me, ik kan niet zonder u’. O, wat een aangrijpende werkelijkheid!

Toen kwam Corona

Er kwamen drie weken van rust… Wat gebeurde er, ze kregen daar in huis corona, zeer hoge koorts heerste over haar, wat was Marja ziek (zelfs boven de 40 graden). Toch maar naar het ziekenhuis, maar na twee dagen moest ze weer naar huis en plaats maken voor nog ziekere corona patiënten. Wat was dat voor iedereen een aangrijpende tijd. Niet te bevatten.

Wonderlijk

Tegen alle verwachtingen in knapte ze op. Twee weken later werd Marja aan haar borst geopereerd. Intensieve bestralingen volgden, na enkele dagen kreeg ze grote verbrandingsplekken, het was te intensief, toch werd er doorgezet. Ondanks de grote vermoeidheid, mocht ze deze tijd blijmoedig doormaken, de Heere had haar beloofd, ze zou niet sterven maar leven. Ze mocht zich overgeven, hoe de weg ook zou gaan. Wat was ze een voorbeeld voor mij, voor velen… De Heere had recht op haar.

Leven

Na deze zo ernstige, ingrijpende en beproevende tijd kwam de algehele uitslag: ‘Alles is weg, niets meer aangetroffen’. Een onbegrijpelijke zeer diepe blijdschap overspoelde haar, haar man, ouders, en allen die in liefde om haar heen stonden. Er is nog een lange weg van herstel te gaan, als de Heere het geeft. Nu zijn we drie jaar verder en er is nog altijd blijdschap, de verwondering, maar ook in het minst niet de angst. En zal algeheel herstel ooit komen? De Heere weet het. Een gebed steeg op: ‘Uw goedheid Heere is hemelhoog!’.

Moeder Lianne, vanuit haar strijd om haar 28-jarige dochter met borstkanker over te geven aan de weg van de Heere

Er is aan mij gevraagd om iets te schrijven over wat het met je doet als één van je kinderen of aangetrouwde kinderen de boodschap krijgt dat er bij hem of haar kanker is geconstateerd.

Zelf heb ik nu al bijna twintig jaar de ziekte “Non-Hodgkinlymfoom” en daarom weet ik door eigen beleving zo goed wat de ziekte betekent.

Maar toen ik, nu vijftien jaar geleden, het bericht ontving dat er bij één van mijn schoonzoons chronische Leukemie was vastgesteld en hij in die periode tevens een hartstilstand kreeg was ik hierdoor als het ware in een shock. Het greep me zo aan dat ik niet goed wist hoe en wat en eerst weer bij mijn positieven moest komen….Men vertelde me toen dat het echt de waarheid was en langzaam ging het doordringen!

Wat stijgen er dan een stille gebeden op voor je kinderen in nood. Zelf was ik ouder, geen man en geen gezin meer thuis. Uit eigen ervaring weet ik zo goed wat chemotherapie betekent; dat is bijzonder zwaar om te ondergaan. Ook weet ik dat het door de Heere kan worden gezegend en tot resultaat kan leiden. Dit mocht ook bij mijn schoonzoon zo zijn en zijn de kuren gezegend.

Vervolgens kwam er, nu acht jaar geleden, bij mijn oudste dochter borstkanker openbaar waardoor het traject opnieuw moest worden doorlopen. Dat geeft dan opnieuw een periode van ontzettende zorg en steeg er een noodkreet omhoog vanuit een moederhart. Wat moet het zijn om als moeder mee te moeten maken een kind te verliezen en dat, voor mensenbegrippen nog zo jong. Een man; kinderen; midden in het leven en dan te bedenken om te moeten sterven en voor de Heere te moeten verschijnen…

Er volgde een ingrijpende operatie waarbij borst én lymfklieren zijn verwijderd. Chemotherapie en ook een traject van bestralingen is er gevolgd. Naar mate de tijd verstreek kwam er ook weer hoop. Weliswaar is het een hele zware periode geweest maar er mocht verbetering optreden. Ook hierin heeft de Heere betoont dat Hij middelen wil gebruiken. Het komt er vervolgens wel op aan wat het voor een ieder van ons persoonlijk mag uitwerken.

Om mij heen zie ik zovelen die wél moesten meemaken dat er een kind grafwaarts moest worden gedragen en het zo anders is gegaan dan bij ons en voor mij. Bij ons alle drie, zowel ik persoonlijk als mijn schoonzoon en dochter mogen we er nog zijn en, hoewel er altijd spanning blijft en de controles er op vaste tijden moeten zijn, is er alle reden tot verwondering. Nu bedenk ik vaak dat, naar menselijk berekenen, ik ze zal voorgaan in de weg van alle vlees. Als moeder van éénentachtig ligt dit voor de hand.

Van harte wens ik een ieder die een dergelijke zware slag moet meemaken, dat de Heere Zijn ondersteuning zou willen schenken in alle smart, pijn en verdriet en boven dit alles dat het mag worden geheiligd aan de zielen die immers onsterfelijk zijn!

Een moeder

Wat is er veel waardoor iemand uit balans kan raken: verlies van gezondheid, spanningen op het werk, zorgen in het gezin en nog heel veel meer. We staan nu stil bij het eerstgenoemde: allen die betrokken zijn bij Winst uit Verlies hebben direct of indirect te maken met kanker. Als iemand de ziekte krijgt, kan het zijn alsof ons levenshuis schudt op zijn fundamenten. En allen die om de zieke heen staan, ervaren ook iets van die onbalans. Alle zekerheden lijken weggevallen te zijn. Het kan ook geestelijk in onbalans brengen. Geestelijke onbalans kan verschillende oorzaken hebben. Soms is er geen duidelijke oorzaak, maar wil de Heere iemand beproeven.

De onbalans kan ook een oorzaak hebben aan de kant van de mens. Bijvoorbeeld doordat iemand wat slordiger geworden is in de dagelijkse omgang met God. Als de binnenkamer vaker leeg blijft. Of iemand is te veel gaan leven op het gevoel, zonder zijn grond steeds weer te zoeken in het Woord. En eenmaal meegesleept door het gevoel en terecht gekomen in een draaikolk zoals we vinden in Psalm 42, is men een prooi voor satan. Hij roept toe: “Waar is nu die God, op Wie gij bouwde?”

Dat is een eigen werk van de satan: verwarring zaaien, de ziel aan God laten twijfelen en zo mogelijk de ziel tegen God opzetten in gevoelens van opstand. Of, een ander doel van satan, iemand zo moedeloos maken dat de wanhoop nabij kan zijn.

Hoe kan er een einde komen aan die onbalans? Ten diepste alleen als de Heere weer terugkomt, of, zoals wel eens wordt gezegd, als Hij overkomt. Daar bad de dichter van Psalm 35 om: “Zeg tot mijn ziel: Ik ben uw Heil”. Toch wil de Heere ook in dit opzicht binden aan de middelen. Als wij in het dagelijks leven maaltijden gaan overslaan, gaat het met ons niet goed. En zo is het ook geestelijk. De binnenkamer moet weer gezocht en Gods Woord onderzocht en beluisterd worden. En wat een wonder als dan het oude weer nieuw mag worden. Als ervaren mag worden: Gij evenwel, Gij blijft Dezelfde, o Heere. Dan kan het zijn dat er niets veranderd is aan de omstandigheden, maar dat toch het oud vertrouwen terug mag komen. Golven en baren hebben dat vertrouwen niet weg kunnen nemen, want de Heere had dat Zelf in de ziel gelegd en voor eeuwig verankerd.

L. Huisman

Een journalist van een neutrale krant vroeg of ze bereid was om mee te werken aan een interview. Daar stemde ze mee in. Het was dan wel een heftig verhaal dat ze te vertellen had, maar goed, ze wilde vooral de hoop laten doorklinken.

Aan het woord komt Stefanie 31jaar, getrouwd, 2 kinderen. Al maanden lang had ze last van hevige rugpijn. Van de huisarts naar de fysio, van de fysio naar de internist. Het werd een zoektocht, die eindigde in een heftige diagnose. Een zeldzame vorm van kanker met uitzaaiingen. Haar wereld stortte ineen, die van haar man niet minder. De kinderen waren nog te jong om er iets van te begrijpen. Van het behandeltraject dat ingezet werd, had de arts meteen gezegd dat het niet zou leiden tot genezing. Maar ze ging ervoor. Ze hoorde van een speciale, zeldzame behandeling in het buitenland. Dat zou hoge kosten met zich meebrengen, maar “het was mijn enige hoop”.

In het gehele artikel is de Naam van God niet genoemd. Uit de woordkeus bleek duidelijk dat het om een niet-christelijk gezin ging en om een niet-christelijke journalist. Wat arm, als je in deze omstandigheden geen Toevlucht hebt. De enige hoop is gevestigd op een specifieke behandeling. We kennen Stefanie niet. Wat zouden we haar graag willen wijzen op een andere hoop. De hoop die onder andere genoemd wordt in Psalm 39. “En nu, wat verwacht ik, o Heere! Mijn hoop, die is op U.”

Als Stefanie deze God persoonlijk zou kennen, betekent dat dan dat de Heere Stefanie zou gaan genezen? Dat kan Hij wel, als de Almachtige. Maar Hij doet niet alles wat Hij kan. Echter zou Hij haar dan als Zijn kind wel gaan wijzen op een hoop die verder gaat dan dit tijdelijke leven. Op een hoop die verbonden is met zondag 1 van de Heidelberger. Als alles zou moeten ontvallen, zou voor haar alleen de enige Troost overblijven. Hij troost het hart dat schreiend tot Hem vlucht. Hun geeft Hij moed en krachten, die hopend op Hem wachten. Deze hoop is niet wankel, in tegenstelling tot de hoop op genezing door een specifieke behandeling.

De Bijbelse hoop is gegrond, verdiend door Christus. Ook al zouden behandelingen niet tot genezing leiden, dan is er een perspectief dat verder reikt dan dit aardse leven. Hoop doet leven, dat is dan in de diepste zin van het woord werkelijkheid geworden.

L. Huisman

Beste mensen,

Wat kan het moeilijk en zwaar zijn in ons tijdelijke leven. Wat kunnen velen van u daarover meepraten, omdat u het nu meemaakt of in het verleden meegemaakt hebt. Bij de lichamelijke zorgen komen vaak veel psychische spanningen. Dit alles mogen wij ook met elkaar delen binnen onze stichting. Het is een gezegend voorrecht, dat nog aan ons gegeven wordt. Het spreekt voor zich, dat u anderen meedeelt in uw zorgen, maar ten diepste staat u er alleen voor en moet u er ook alleen door. Het is dan bovenal een gezegend voorrecht, dat ook in zulke moeilijke omstandigheden Gods Woord ons leert, onderwijst en troost.

Paulus is in 2 Korinthe 12 aan het woord. Ook hij heeft het moeilijk en zwaar. We lezen dat hij geteisterd wordt door een scherpe doorn in het vlees. Bij ervaring weten we allemaal we wat het betekent een doorn in ons vlees te hebben. Dat doet veel pijn en we willen graag dat die doorn uit ons vlees getrokken wordt. Dat wil Paulus ook. Het is alsof een engel des satans hem met vuisten slaat. Dat is nogal wat. Paulus, kind van God, die dagelijks met de slagen van satan geplaagd wordt. Hoe begrijpelijk is het, dat hij die doorn weg wil hebben. Hij heeft er dan ook driemaal voor gebeden. Dat betekent, dat hij aanhoudend gebeden heeft. Paulus heeft de Heere aanhoudend gevraagd die scherpe doorn weg te nemen. De Heere hoort zijn gebed wel, maar verhoort het niet.

Kennen we dat? Voor veel mensen met lichamelijke en psychische noden geldt dat ook. We kunnen een ernstige ziekte omdragen die niet te genezen is. We kunnen gebukt gaan onder een nood die niet te stuiten is. Hebt u de Heere ook aanhoudend gebeden? Heeft misschien ook de familie gebeden? En de gemeente? Het kan zijn dat u mocht herstellen. Wat is dat tot verwondering en stilheid. Ondanks ons toch verhoord?! Het kan ook zijn dat ziekte doorging en de nood niet verminderde. Het kan zijn dat de doorn in het vlees niet weggenomen werd. Hoe is het als de ziekte doorzet en er geen geweer in deze strijd blijkt te zijn?

Misschien vraagt u zich af wat de doorn in het leven van Paulus was. Veel is erover geschreven, maar de Bijbel zwijgt erover. Dit weten we: de doorn wordt niet weggenomen! Dat is aangrijpend in het levensprobleem van Paulus. Zijn beproeving, zijn zwakte, zijn beperkingen worden niet weggenomen. Is dat het einde van alles voor Paulus? Neen en nog eens neen! Paulus heeft een vertroostende boodschap ontvangen! In de tekst staat: ‘Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg’.

De doorn, de pijn, de zwakte blijven en toch heeft Paulus met een God te maken Die vol genade is. Paulus, Mijn genade is er voor vandaag, voor morgen, voor overmorgen en voor altijd. Zo mag Paulus met zijn doorn in het vlees de genade van God ervaren. Hij moet ermee door het leven en hij mag ermee uit het leven. Alleen door Gods genade en om Jezus’ wil.

Die God van Paulus leeft nog. Christus is opgestaan en het graf is leeg. Die duur verworven genade is er ook vandaag nog. Wie die genade mag ervaren, mag verder kijken. Die mag vanuit een andere kant, vanuit Gods kant de doorn bezien. Wat lezen we van Paulus? Hij mag roemen in zijn zwakheden, zorgen en noden. Hij mag door genade belijden: Want als ik zwak ben, met mijn doorn in het vlees, dan ben ik machtig.

Mensen, is er bij u ook sprake van zo’n blijvende doorn? Blijft genezing uit? Hebt u iets mogen ervaren wat Paulus, als een mens in Christus, mocht ontvangen? Mag het ook voor u zijn: Mijn genade is u genoeg? Dan geeft dat soms voor een kort moment, soms voor een langere tijd rust en troost.

U zegt wellicht dat u dat zo niet ervaart. U moet belijden dat u dat leven van Paulus niet kent en dat het voor u alleen maar duisternis is en dat u alle troost moet missen. Zie dan naar Boven, naar de bergen, vanwaar ook alleen úw hulp komen kan! Die hulp zijn we niet waard en hebben we niet verdiend. Nee, maar het is ook alleen uit genade! Meer dan genade hebben we niet nodig. Dat is onze enige troost beide in leven en sterven (Zondag 1).

Gelijk een knecht ziet op de hand zijns Heeren, gelijk het oog der maagd op haar vrouw geslagen is, alzo zijn onze ogen op den HEERE onze God, totdat Hij ook ons genadig zij. Die genade wensen we u/jou van harte toe.

N.J. Teerds

Ben(t) u of jij getroffen of betrokken bij kanker? Heeft u of heb jij of heeft iemand uit het gezin kanker (gehad)? Heeft u of heb jij een gezins- of familielid verloren door kanker?

Dan is deze Contactdag Informeel Winstuitverlies incl. catering speciaal voor u, uw gezin & voor jou!

De Contactdag Informeel Winstuitverlies wordt elk jaar door Stichting Winstuitverlies georganiseerd. Om u én jou getroffen door of betrokken bij kanker de gelegenheid te geven elkaar, naast de bezinnende contactdagen, ook op een informele wijze te ontmoeten. De locatie wordt in zijn geheel afgehuurd door de stichting, zodat het besloten karakter gegarandeerd is.
De kosten worden zo laag mogelijk gehouden. De huurprijs van de locatie, de lunch en de consumpties zijn op rekening van de stichting. U betaalt slechts een bijdrage (ca. derde) in de werkelijke kosten.

_{Verhindert de eigen bijdrage u om deel te kunnen nemen? Stuur een mail naar: info@winstuitverlies.nl}

Wanneer?
D.V. zaterdag 17 juni 2023 van 11 – 15 uur

Waar?
Leidsche Hoeven – Tricht

Diapresentatie natuur door Rien Mouw!
2x vertoning diaserie natuur met samenzang

 Komt U, Kom JIJ toch óók?!

-> Geef het zo snel mogelijk aan ons door (Vol = vol) <-

Meld je aan door onderstaand formulier in te vullen en het totaal bedrag aan bijdrage(n) te voldoen:

Opnieuw blijkt bij de controle bij de dermatoloog dat ik plekken met huidkanker heb. Eén van de gevolgen, late effecten, van de mantelveldbestralingen die ik in 1992 kreeg. Van één van de plekken de kankercellen weggeschraapt, van de andere wordt een biopt genomen. De uitslag laat op zich wachten. Het is de tweede keer dit jaar, en sinds 2016 de … ik ben inmiddels de tel kwijtgeraakt. Dit type huidkanker is niet direct levensbedreigend en is goed te behandelen. Toch wordt het bij alles wat ik al mee heb gemaakt aan controles, uitslagen en behandelingen een steeds grotere belasting. Alleen al ‘de prikken’ voor verdoving, waarbij de standaard vraag is of ik ook ergens allergisch op reageer. Mijn reactie: “Ja, ik ben allergisch voor het prikken zelf geworden”.

Fysiek en mentaal raak ik in verzet, de weerstand die ik bied tegen het ondergaan van lijden wordt sterker. Nee, daar heb ik geen grip op. Met mijn verstand weet ik best dat het beter is behandeld te worden tegen ‘kwaadaardige cellen’. Natuurlijk ben ik dankbaar voor de mogelijkheden die de goede zorg ons biedt. Toch biedt alles in mij weerstand tegen de herinnering, de pijn en het lijden wat het mij opnieuw geeft.

Het voorkomen dat het mij weerstand geeft, kan ik niet. Tijdens de behandelingen die ik kreeg voor Hodgkin moest er op een gegeven moment Neupogen worden gespoten. De internist dacht dat ik dat zelf best kon, en ik ook wel. Hij kwam zelfs kijken toen ik onder begeleiding van een verpleegkundige een poging deed. Het technische gedeelte ging goed, het vullen van de spuit vanuit de injectieflacon. De naald zelf bleef ‘hangen’ boven mijn bovenbeen. Zonder dat ik dat wilde blokkeerde mijn arm. Ik kon de weerstand niet breken om zelf te prikken… het werd voor mij een onvergetelijke levensles.

Weersta de duivel, het kwaad, en hij zal van je vluchten (Jakobus 4 vers 7). Wie het gedaan heeft, om God in alles meerder gehoorzaam te zijn, zal ondervonden hebben dat het je niet lukt. Tenminste niet in eigen kracht. Een les in nederigheid, want God geeft alleen die nederig is Zijn kracht uit genade. Verneder je onder de krachtige hand Gods (1 Petrus 5 vers 6). Gods Woord wat Hij tot mij sprak de eerste keer dat ik de diagnose kanker kreeg. Een begeerte die blijft: Zalig, zalig niets te wezen in mijn eigen oog voor God. Wat God doet dat is welgedaan, Zijn wil is wijs en heilig.

Weerstand, hadden Adam en Eva het geboden dan waren wij het goede van God niet kwijt. Weerstand bieden aan het kwaad in onze wereld, is goed. Dat is wat God van mij, van ons vraagt. Uit liefde tot, in het geloof van, met de hoop op Gods genade en kracht in Christus door Zijn Geest. Dan wil, en kan, en zal God ons redden uit alle nood in ons lijden. Daar is mijn leven getuige van, het heil is van de Heere!

Henk-Jan Koetsier

“Onvergetelijk is het jongerenweekend waar ik aan deel heb genomen. Waardevol om zelf te kunnen delen, maar ook te ontvangen van wat anderen als verlies en Winst hebben ervaren rond kanker“

Voor wie?
Heb jij kanker of ben je daarvan hersteld? Heeft iemand uit jouw gezin kanker of gehad? Heb jij je vader, je moeder of je broer/zus verloren door kanker? En ben jij (jong)volwassen (bijna 18 < 30 jaar)? Dan ben je van harte welkom!

Wat mag je verwachten?
Contact met jongeren die hetzelfde meemaken of hebben meegemaakt. Samen luisteren naar wat Gods Woord ons te zeggen heeft. Vrijdagavond maken we met elkaar kennis en werken wij dat creatief uit. Zaterdagmorgen houden we een Bijbelstudie. Verder veel ruimte voor het ontmoeten van elkaar. Lees meer in de verhalen van die jou voor gingen!

Wie is de leiding?
Het bestuur zorgt voor deskundige leiding en ziet erop toe dat de sfeer, onderlinge omgang en inhoud overeenkomstig Gods Woord is.

Waar?
Gastenverblijf ‘Betlehem’ op boerderij De Verwondering te Gouderiaan (goed bereikbaar per auto of OV).

Wanneer?
D.V. vrijdag 28 en zaterdag 29 januari 2022. Aankomst vrijdag vanaf 17 uur en tot circa zaterdag 16:00 uur.

Wat zijn de kosten?
Daar het bestuur voor dit Jongerenweekend giften reserveert vragen we een kleine bijdrage in de onkosten van € 15,00 per persoon. Reiskosten naar en van de locatie zijn voor eigen rekening.

Lees je deze activiteit en spreekt het jou aan? Meld je dan aan door onderstaand formulier in te vullen!

Het aantal plaatsen voor deelnemers is beperkt en wordt op basis van aanmelding verwerkt.

Let op! Onder ‘Opmerkingen’ svp je leeftijd(en) en in welke relatie jij tot het onderwerp staat.

Help mee het jongerenweekend onder de aandacht te brengen en verspreidt dit bericht!