Dat wat je niet voor mogelijk houdt, gebeurt.
Ernstig ziek, behandeld en nabij de dood.
Uit eigen ervaring aan ’t begin van het nieuwe jaar.
Alles wordt gedaan om je in het leven te houden.
Je hebt afscheid genomen van je geliefden.
Dan is er onverwachts een omkeer.
Je overleeft en keert terug tot het leven.
Verwondering, dankbaar gevoel wat je doorstroomt.
Je kan het niet verklaren en toch is het waar.
Bewijzen waarom en ’t hoe ontbreken.
Verantwoord de middelen waargenomen.
Wat de plicht was om te doen is gedaan.
Verwondering, ’t is worden als een kind.
Durven doorleven én beleven wat jij ervaart.
Verbinding tussen hart en ziel, niet je hoofd.
Een nieuw jaar zijn wij binnen gegaan.
In de jaartelling en/of in wedergeboorte?
Jezus wist wat verwondering is.
Hij verwonderde Zich over geloof én ongeloof.
Stelde een kind in het midden tot voorbeeld.
De verwondering van Maria werd met Kerst overdacht.
Overkomen werd zij door de Heilige Geest.
Blij verrukt riep zij uit: Hoe zal dat wezen?
Dat ik Gods kind ontvang, mijn Zaligmaker omarm.
Simeon getuigde: een Licht, zo groot, zo schoon.
Mij geschiedde naar Uw Woord.
Hét Kind wat Eva is beloofd, zij zag naar Hem uit.
Wat het ongeloof ontkent, omhelst het geloof.
Dan wordt leven als uit de dood gerezen.
Het nieuwe levensjaar is aangebroken.
Ben jij verbaasd, verrukt?
Over Gods goedheid, genade in ’t leven.
Dit leven dat Hij schenkt uit liefde zonder peil.
Verrast, dankbaar en ontroerd?
Leven wij in verwondering!

Henk-Jan Koetsier

Geschreven als voorzitter bestuur Winstuitverlies aan begin van dit nieuw jaar

Op de Contactdag Najaar 2024, jl. zaterdag 16 november 2024 in een zaal van de Sionkerk op Urk, hield ds. D.E. van de Kieft zijn lezing met als thema ‘Gij hebt lijdzaamheid van node’ met als uitgangspunt 2 Korinthe 12 vers 1 – 10.

Het bestuur is allen die deze dag door hun deelname, gift of sponsoring mogelijk hebben gemaakt dankbaar!

Titels van boeken die tijdens de lezing over het thema werden aanbevolen:
– Ik ben verstomd (over de slaande hand van God) – Thomas Brooks
– Het kromme in het levenslot – Thomas Boston
– Het volmaakte werk van de lijdzaamheid – Thomas Goodwin
– Ware tevredenheid – Thomas Watson

Beste mensen,

Wat kan het moeilijk en zwaar zijn in ons tijdelijke leven. Wat kunnen velen van u daarover meepraten, omdat u het nu meemaakt of in het verleden meegemaakt hebt. Bij de lichamelijke zorgen komen vaak veel psychische spanningen. Dit alles mogen wij ook met elkaar delen binnen onze stichting. Het is een gezegend voorrecht, dat nog aan ons gegeven wordt. Het spreekt voor zich, dat u anderen meedeelt in uw zorgen, maar ten diepste staat u er alleen voor en moet u er ook alleen door. Het is dan bovenal een gezegend voorrecht, dat ook in zulke moeilijke omstandigheden Gods Woord ons leert, onderwijst en troost.

Paulus is in 2 Korinthe 12 aan het woord. Ook hij heeft het moeilijk en zwaar. We lezen dat hij geteisterd wordt door een scherpe doorn in het vlees. Bij ervaring weten we allemaal we wat het betekent een doorn in ons vlees te hebben. Dat doet veel pijn en we willen graag dat die doorn uit ons vlees getrokken wordt. Dat wil Paulus ook. Het is alsof een engel des satans hem met vuisten slaat. Dat is nogal wat. Paulus, kind van God, die dagelijks met de slagen van satan geplaagd wordt. Hoe begrijpelijk is het, dat hij die doorn weg wil hebben. Hij heeft er dan ook driemaal voor gebeden. Dat betekent, dat hij aanhoudend gebeden heeft. Paulus heeft de Heere aanhoudend gevraagd die scherpe doorn weg te nemen. De Heere hoort zijn gebed wel, maar verhoort het niet.

Kennen we dat? Voor veel mensen met lichamelijke en psychische noden geldt dat ook. We kunnen een ernstige ziekte omdragen die niet te genezen is. We kunnen gebukt gaan onder een nood die niet te stuiten is. Hebt u de Heere ook aanhoudend gebeden? Heeft misschien ook de familie gebeden? En de gemeente? Het kan zijn dat u mocht herstellen. Wat is dat tot verwondering en stilheid. Ondanks ons toch verhoord?! Het kan ook zijn dat ziekte doorging en de nood niet verminderde. Het kan zijn dat de doorn in het vlees niet weggenomen werd. Hoe is het als de ziekte doorzet en er geen geweer in deze strijd blijkt te zijn?

Misschien vraagt u zich af wat de doorn in het leven van Paulus was. Veel is erover geschreven, maar de Bijbel zwijgt erover. Dit weten we: de doorn wordt niet weggenomen! Dat is aangrijpend in het levensprobleem van Paulus. Zijn beproeving, zijn zwakte, zijn beperkingen worden niet weggenomen. Is dat het einde van alles voor Paulus? Neen en nog eens neen! Paulus heeft een vertroostende boodschap ontvangen! In de tekst staat: ‘Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg’.

De doorn, de pijn, de zwakte blijven en toch heeft Paulus met een God te maken Die vol genade is. Paulus, Mijn genade is er voor vandaag, voor morgen, voor overmorgen en voor altijd. Zo mag Paulus met zijn doorn in het vlees de genade van God ervaren. Hij moet ermee door het leven en hij mag ermee uit het leven. Alleen door Gods genade en om Jezus’ wil.

Die God van Paulus leeft nog. Christus is opgestaan en het graf is leeg. Die duur verworven genade is er ook vandaag nog. Wie die genade mag ervaren, mag verder kijken. Die mag vanuit een andere kant, vanuit Gods kant de doorn bezien. Wat lezen we van Paulus? Hij mag roemen in zijn zwakheden, zorgen en noden. Hij mag door genade belijden: Want als ik zwak ben, met mijn doorn in het vlees, dan ben ik machtig.

Mensen, is er bij u ook sprake van zo’n blijvende doorn? Blijft genezing uit? Hebt u iets mogen ervaren wat Paulus, als een mens in Christus, mocht ontvangen? Mag het ook voor u zijn: Mijn genade is u genoeg? Dan geeft dat soms voor een kort moment, soms voor een langere tijd rust en troost.

U zegt wellicht dat u dat zo niet ervaart. U moet belijden dat u dat leven van Paulus niet kent en dat het voor u alleen maar duisternis is en dat u alle troost moet missen. Zie dan naar Boven, naar de bergen, vanwaar ook alleen úw hulp komen kan! Die hulp zijn we niet waard en hebben we niet verdiend. Nee, maar het is ook alleen uit genade! Meer dan genade hebben we niet nodig. Dat is onze enige troost beide in leven en sterven (Zondag 1).

Gelijk een knecht ziet op de hand zijns Heeren, gelijk het oog der maagd op haar vrouw geslagen is, alzo zijn onze ogen op den HEERE onze God, totdat Hij ook ons genadig zij. Die genade wensen we u/jou van harte toe.

N.J. Teerds